تعریف آبیاری:
آبیاری در فرهنگ ها به عنوان افزایش مصنوعی آب به زمین (به وسیله نهرها ، جویها ،لوله ها یا غرقاب کردن)برای تامین رطوبت مورد نیاز رشد گیاه تعریف می شود.
نیاز آبیاری :
به مقدار آبی گفته می شود که به صورت آبیاری به زمین داده می شود تا گیاه با حداکثر توان خود رشد نموده و تولید محصول نماید بخشی از این نیاز ممکن است از طریق باران های موثر تامین شود از طرف دیگر علاوه بر نیاز گیاه باید مقداری آب اضافی نیز داده شود تا نمک های اضافی از منطقه ریشه شسته شود.
شرایط اساسی انتخاب روش های آبیاری :
1- خصوصیات خاک 6-منابع مالی و توان اقتصادی و توجیه اقتصادی روش ها
2-پستی و بلندی (توپوگرافی) و شیب زمین7-نیروی انسانی
3-شرایط آب و هوایی 8-مقدار و کمیت آب قابل استفاده در آبیاری
4-منبع تامین آب 9-روش های آبیاری معمول منطقه
5-نوع محصول زراعی 10-سطح اطلاعات و امکانات فنی و مسایل اجتماعی و…
روش های آبیاری ؛
الف -آبیاری سطحی (سنتی):
آبیاری سطحی که به عنوان قدیمی ترین و معمولترین روش کاربرد آب در مزرعه می باشد از اهمیت کافی برخوردار بوده و به انواع مختلف تقسیم بندی می شود.
1-آبیاری کرتی (Basin Irrigation)
2-آبیاری نواری (Border Irrigation)
3-آبیاری جوی پشته ای یا ردیفی (Furrow Irrigation)
روش آبیاری سطحی جوی وپشته ای(فارو)
ب-آبیاری تحت فشار (نوین):
1-آبیاری بارانی :
عبارت از روشی است که در آن آب در لوله هایی در مزرعه جریان پیدا کرده سپس وارد قسمتی به نام آبپاش می شود در موقع خروج از آن قطرات آب در هوا پخش می شود و به صورت باران به روی خاک می ریزد.آبیاری بارانی دارای روش ها و دستگاه های مختلفی می باشدکه با توجه به وضعیت اقتصادی ،پستی و بلندی زمین ،وجود و یا عدم وجود نیروی انسانی لازم و مقدار آب مورد نیاز انواع سیستم های آبیاری بارانی طراحی و اجرا می شود.